Heidi schrijft van zich af: Ballon

Publicatiedatum: 10-07-2018

Zo! Daar ben ik weer...tijdje geleden dat ik iets geschreven heb.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik het de laatst weken behoorlijk druk heb gehad. En dan niet zomaar druk maar voor mijn doen veel te druk. Ik  hou niet van druk. En toch...ik ben druk en ik heb het druk.

Buiten mijn werk, waar nogal wat vrije tijd in gaat zitten was er veel anders te beleven. Leuke dingen..verplichte dingen..mooie dingen. De laatste weken van een schooljaar zijn altijd druk, maar met een schoolverlater lijkt het wel of alle fun in 2 weken gepropt moet worden. En ook wel weer een bijzondere periode. Schoolkamp (hartstikke leuk), musical (nog hartstikke leuker), laatste schooldag (tja, leuk en toch ook weer niet).

Omdat ik het druk had, kon ik niet alles meebeleven. Dat was wel stress, want ik moest backup inschakelen. Uiteraard weet ik dat ons gezin met de grote Koeneman prima vertegenwoordigd is, maar ikzelf vind het lastig dat ik dan iets mis. De laatste dag dat kleine Koeneman op zijn fiets sprong om naar school te gaan, zwaaide ik hem uit. Net geen tranen en denkend aan eerder.

Ik zie hem nog naar de Kubus gaan bij de juffen van de peuterspeelzaal.  Zijn eerste stapjes op school in Well..hij ging al jaren in Bergen naar de kinderopvang...nu kwam daar de peuterspeelzaal bij. Ineens zitten ze dan op de basisschool.
En dan, zijn de basisschooljaren voorbij. We hebben het ook snel gefixt in 9 jaar.  Dat is dan weer het voordeel als de kinderen kort na elkaar geboren zijn.

Ondertussen moest onze brugpieper zijn rapport ophalen, over naar jaar 2. Ook heel mooi...brugklas is meegevallen.
We gaan nu een hele andere fase in, waarvan ik hoop dat beiden het leuk vinden, maar nog meer, dat ze het zonder kleerscheuren overleven. Het leven voor een kind/jongere is op het moment niet zo gemakkelijk...met social media is er nooit rust en voor sommige kinderen ook geen veiligheid meer. Dat vind ik wel beangstigend. Ik hoop dat ik mijn kinderen veiligheid en vertrouwdheid kan bieden als ze het nodig hebben. En die drugs he...ook al zoiets. Tegenwoordig zijn pilletjes en snuifjes heel normaal, waar in onze tijd alleen stickies en heroïne waren. Een stickie soms, dat kon dan wel. En we kenden allemaal de  heroïneverslaafde uit de buurt, dat was een afschrikwekkend voorbeeld. Zo wilde je niet zijn.

Ik denk dat ik dan nog liever heb dat mijn kinderen een keer flink moeten spugen van het drinken (maar dan ook maar één keer), dan dat ze aan de pillen gaan. Al heb je daar als ouder ook geen 100% invloed op.

Ach ja, en ondertussen heb ik ook een opleiding afgerond bij Drijfveerkracht. NLP...en nee, ik ga het niet uitleggen. Geloof niet dat ik het hier goed kan overbrengen. Je moet het ondergaan zal ik maar zeggen. Wel zeker een aanrader voor iedereen die zich op persoonlijk vlak nog wil ontwikkelen.

En nu? Nu heb ik geen "moeten" meer. Ik ga nog 3 weken werken. Volle bak, dat dan weer wel.
Ik had grootse plannen..wat ik allemaal zou doen als de drukte voorbij was. En geloof me...het is mislukt. Niks heb ik gedaan! Alhoewel...  Ik wilde mijn hele huis bijpoetsen, want al weken warm en heel druk=ongelofelijke bende.
De was is weliswaar gewassen maar dan houdt het op. S'avonds zoek ik voor de familie de kledingstukken bij elkaar.
De koelkast heb ik zaterdag ontdaan van iets wat ooit een komkommer was, en het fossiel van een watermeloen opgegraven. In een verdwaalde rugzak vond ik nog een zakje appelstukjes wat er al minimaal 3 weken in zat. Wist je dat appelstukjes helemaal zwart en harig worden? Waar zouden die in reïncarneren?

Ik voelde me dit weekend net een ballon. Leeggelopen. En dan niet rustig leeggelopen en zacht.
Nee, zo'n blubberballon. Weet je wel, die al een paar jaar in de kast ligt. En dan te ver wordt opgeblazen. En dan weer leeg wordt gelaten. Wat je dan hebt...dat... Alhoewel...nu ik erover nadenk...het kan ook zomaar een beschrijving van mijn buik zijn!

En toen heb ik lekker een boek uitgelezen buiten in de tuin. Heerlijk! Soms moet je jezelf daar de tijd voor gunnen.

Nog effe bijtanken en dan begint het gewone leven weer. Iedereen een fijne vakantie....maak er iets moois van!

Overige berichten

- Heidi schrijft van zich af: Over eten enzo..
- Heidi schrijft van zich af: Thuis in je dorp